فیس بوک پلیکان پرواز اینستاگرام پلیکان پرواز  پلیکان پرواز تلگرام
پلیکان پرواز

سفر به جزیره خدایان (بالی)


سفر به جزیره خدایان (بالی)

جزیره بالی را به عنوان بهشت روی زمین یا بهشت شرقی می شناسند و از نظر سایت تریپ ادوایزر یکی از ده جزیره ای می باشد که هر فرد در طول زندگیش باید از آن دیدن کند.

به همین خاطر من به همراه دوستم تصمیم گرفتیم که از جزیره بالی دیدن نماییم. به همین خاطر پس از انجام تحقیقات لازم به آژانس مسافرتی پلیکان پرواز آسیا مراجعه کردیم و تور بالی را ترتیب دادیم. به موجب اینکه از ایران به بالی پرواز مستقیم وجود ندارد لذا باید از ایرلاین های قطری , امارات یا ماهان و ایرآسیا استفاده نمایید. ما برای سفر به بالی پرواز امارات را انتخاب کردیم.

زمان سفرمان به جزیره بالی در اردیبهشت ماه بود. پس از رفتن به فرودگاه امام خمینی به طرف دبی حرکت کردیم. پس از رسیدن به فرودگاه دبی و نزدیک به چهار ساعت توقف در این فرودگاه پروازمان به سمت جاکارتا انجام شد. پس از رسیدن به فرودگاه جاکارتا گذرنامه هامون رو کنترل کردند. پس از چک کردن پاسپورت من مامور کنترل کننده گفت که تنها هستی ؟ من هم گفتم نه دوستم همراهم است. سپس به همراه تعدادی از مسافران ایرانی که از تایلند و مالزی به اندونزی سفر کرده بودند به سمت اتاقی ما را راهی کردند. درباره هدف از سفرمان به بالی و مسائلی دیگر چندتا سوال پرسیدند و سپس با خوشرویی گفتند که می توانیم برویم.

پرواز از جاکارتا به بالی نزدیک به یک ساعت و نیم زمان برد. پرواز داخلی مان نیز Lion Air نام داشت. در این پرواز از مسافران پذیرایی نمی شود. میان جزیره بالی و جاکارتا اختلافی یک ساعته وجود دارد. ساعت نه شب بود که به فرودگاه بالی رسیدیم و لیدر محلی به استقبالمان آمد. هتل گرند میراژ را در منطقه نوسا دوآ رزرو کرده بودیم. از این هتل تا فرودگاه بالی سی دقیقه فاصله بود.

روز اول سفرمان در بالی مانند دیگر تورها به گشت شهری اختصاص داده شده بود. گشت شهری ساعت هشت صبح با آمدن لیدرمان به هتل آغاز شد. برای اینکه بتوانیم پول هایمان را چینج کنیم از لیدر خواستیم که ما را به صرافی ببرد. مقداری از دلارمان را به روپیه تبدیل کردیم. پس از آن با جزیره بالی بیشتر آشنا شدیم. در حقیقت بالی جزیره ای به نسبت پهناور بوده که به چندید بخش تقسیم گردیده است ولی به خاطر اینکه راههای ارتباطی مناسبی برای رفتن به قسمت های مختلف این جزایر وجود ندارد لذا وقت زیادی را از دست خواهید داد. راه های ارتباطی جزیره بالی باریک و دارای ترافیک زیادی می باشند ولی نکته جالب توجه این است که در همین مسیرهای کم عرض عده ای ماشین هایشان را پارک کرده و کسی هم اعتراضی نمی کند ! در حقیقت این موضوع را خیلی عادی می دانند و برای اینکه از مسیر عبور کنند حوصله زیادی به خرج می دهند. مناطقی مانند کوتا نیز دارای ترافیک است. در کل درباره بالی می توان گفت که این جزیره دارای هتلهای لاکچری , مراکز خرید سنتی و مدرنیته و جذابیت های خاص زیادی است.

خلاصه اولین محلی که در آن توقف کردیم محل اجرای نمایش های محلی و سنتی بود که طبق افسانه های محلی مردمان بالی و با حضور هنرمندانشان برگزار می شد. پس از بازدید از این نمایش به مراکز خرید محلی بالی رفتیم که شامل صنایع دستی طلا , نقره , گالری نقاشی , قهوه و شکلات می شد. قیمت محصولات هم مناسب بودند.

پس از نزدیک به 3 ساعت به طرف ارتفاعات Butar حرکت کردیم که شامل جنگل های انبوه استوایی و آب و هوای مطبوع و خنک می شد. از نظر من این بخش از بالی به جزیره لنکاوی مالزی شباهت داشت و هر گردشگری را به خود جذب می کرد. از بالای ارتفاعات این منطقه نمایی بسیار زیبا از دریاچه Batur به چشم می خورد.

پس از آن برای سرو ناهار به رستورانی محلی که دارای چشم انداز زیبای جنگل ها بود رفتیم. برخلاف انتظارمان تنوع و طعم غذاهایشان فوق العاده بود. غذاهای جزیره بالی مطابق با سلیقه های ایرانیان است. از بابت غذا در بالی اصلا نگران نباشید. در راه برگشتمان به معبدی رفتیم که برای ورود به آن باید پوشش مناسبشان را استفاده می کردیم. مثلا اگر با شلوارک بخواهید وارد شوید قبل از ورودتان با تکه پارچه های بلندی که در آنجا وجود دارد باید خودتان را بپوشانید و از شالی قرمز رنگ بعنوان کمربند استفاده نمایید.

سپس به بازدید از مزارع معروف برنج بالی به نام اوبد رفتیم. البته در این محل زمان زیادی توقف نداشتیم و سپس برای سرو شام به رستوران ایرانی به نام پاسارگاد رفتیم ولی ترجیح دادیم که به جای غذای ایرانی غذای محلی سرو کنیم. غذای محلی بالی بسیار خوشمزه بود.

پس از گشت شهری , به هتلمان برگشتیم و کمی استراحت کردیم. سپس برای آشنایی بیشتر با منطقه نوسادوآ به خیابان های مجاور رفته که مملوء از رستوران ها و دکه های فروش تورهای شهری بود. مردمان بالی بسیار خوش برخورد و مهربان بودند و با ما به گرمی رفتار می کردند. در یکی از این دکه ها با شخصی به نام استنلی آشنا شدیم که برایمان درباره تورهای مختلف توضیحاتی داد. از او درباره برنامه فردایمان که رفتن به ورزش های آبی بود سوالاتی کردیم او نیز به ما مرکزی را معرفی کرد که قیمت هایش نصف قیمتهای دیگر مراکز بود. ماهم از پکیج پیشنهادی او استفاده کردیم.

روز دوم در بالی :

طبق قراری که با استنلی داشتم ساعت نه صبح در لابی هتل منتظر ماشین برای رفتن به مرکز ورزشهای آبی Batara بودیم. راننده راس ساعت مشخص شده به دنبالمان آمد. این رو هم باید گفت در منطقه Tanjung benoa تعدادی مرکز ورزشهای آبی وجود دارد که در رابطه با قیمت می توانید با آنها چانه بزنید.

خدماتی که پکیج تورمان شامل می شد جت اسکی , بالن سواری و غواصی به همراه فیلم برداری بودند. هزینه بسیار معقول و مناسبی را هم برای این پکیج پرداخت کرده بودیم. برای اولین بار بود که غواصی را تجربه می کردم. پیش از شروع آن آموزش های اولیه را درباره آن و هم چنین کفش و لباس مخصوص و هم چنین مقداری نان برای این که به ماهی های زیرآب غذا بدهیم دادند. سپس به همراه تعدادی از توریستهای چینی سوار قایقی شدیم و به طرف محل مناسب به راه افتادیم.

در ابتدا برای اینکه با روش درست تنفس آشنا شویم وقتی سوار قایق بودیم تنها سرمان را در زیرآب می کردیم. من موفق نشدم تنفس کنم به خاطر همین راهنما بهم توضیح داد که خیلی آرام و طبیعی نفس بکشم. برای بار دوم موفق شدم که با استفاده از ماسک روش صحیح تنفس را انجام دهم. سپس باید به پایین می رفتم تا به فشار آب هم عادت کنم. در قدم اول فشار آب موجب شد تا در گوشهایم دردی را احساس کنم. در این لحظه با اشاره دستم تقاضا کردم که به بالا بیایم. دوباره به زیر آب رفتیم گرچه هنوز گوشم درد می کرد ولی آرام آرام به این وضعیت عادت کردم و توانستم دنیای زیر آبی را که فقط در فیلم ها می دیدم را از نزدیک تجربه کنم. نزدیک به 15 تا 20 دقیقه غواصی کردیم و بعد به قایق برگشتیم. همه مان از تجربه بی نظیرمان هیجان زده بودیم.

پیش از غواصی , بالن سواری و جت اسکی که در اصل یک نوع قایق بادی می باشد و بوسیله قایق موتوری روی آب کشیده می شود و سپس به هوا بلند می شود را تجربه کرده بودیم. پس از انجام تفریحات آبی به هتل بازگشتیم. روز قبل استنلی به ما پیشنهاد داده بود که برای سرو شام به رستورانی که غذاهای دریایی دارد برویم. ما هم قبول کردیم. این رستوران در بخش غربی نوسا دوآ و در منطقه جیمباران واقع شده بود. رستورانی ساحلی بود و غذاهای آن کیفیت فوق العاده ای داشتند. تنها قیمت آن کمی گران بود.

روز سوم در بالی :

براساس هماهنگی هایی که با لیدرمان در روز اول داشتیم برنامه روز سوم سفرمان به بالی تور رفتینگ یا همان قایق سواری در رودخانه بالی بود. هزینه تور بسیار مناسب بود و شامل هزینه ناهار و رفت و برگشت به رودخانه هم می شد. ساعت هشت و نیم صبح راننده در لابی هتل به دنبالمان آمد. براساس تحقیقاتی که کرده بودم بالی شامل 2 رودخانه می شد که تورهای رفتینگ را در آنها انجام می دادند. رودخانه ای که ما تور رفتینگ را در آن انجام می دادیم Ayung نام داشت.

پیش از سوار شدن باید فرم بیمه را پر می کردیم. هر قایق شامل کوله ای ضد آب می شد که به موجب آن می توانستیم وسایلی نظیر دوربین را همراه خودمان ببریم. رودخانه از بین جنگل های استوایی زیادی می گذشت که در مسیرش تعدادی آبشار نیز وجود داشت. در جوار یکی از آبشارها توقف کردیم و به زیر آبشار رفتیم. وقتی حجم زیادی از آب به رویمان می ریخت بسیار لذت می بردیم. پس از نزدیک به 2 ساعت و طی مسیری ده کیلومتری و لذت بردن از منظره ای بی نظیر برای سرو ناهار به جنگل رفتیم. قایق سواریمان به پایان رسید. از خدمات دوش و حوله رایگان هم می توانستیم استفاده کنیم. پس از سرو ناهارمان نزدیک ساعت چهار بود که باه هتل بازگشتیم.

در منطقه نوسا دوآ مجموعه ای از فروشگاه ها و رستوران ها به نام بالی کالکشن وجود دارد که در منطقه ای توریستی واقع شده است. همچون دیگر هتل ها و دیگر مناطق گردشگری بالی پیش از ورود به این منطقه اتومبیل ها را به جهت ممانعت از حمله های تروریستی کنترل می کردند. گویا پس از بمبگذاری های سال 2003 در جزیره بالی این اقدامات را انجام می دهند.

برای اینکه به این مجموعه بروید می توانید از سرویس های رایگان برخی از هتلهای نوسا دوآ استفاده نمایید. از قبیل هتل Grand Mirage . پس از اینکه کمی استراحت کردیم تصمیم گرفتیم از این مجموعه دیدن نماییم. ساعت هفت عصر بود که به آن رسیدیم و پس از گشتن در آن نزدیک ساعت نه شب بود که به هتل بازگشتیم و برای سرو شام به رستورانی در محدوده هتل رفتیم.

روز چهارم در بالی :

برای روز چهارم سفرمان به بالی برنامه پارک آبی Waterbom در منطقه کوتا را داشتیم. طبق هماهنگی هایمان با استنلی قرار شد شخصی در ساعت نه ما را به آنجا برده و مجددا ما را بازگرداند. برای ورود به این پارک آبی باید ورودیه بپردازید. هم چنین برای استفاده از خدمات داخل پارک از قبیل قفسه نگهداری اشیاء , حوله , بوفه و دست بندهای مخصوص باید در داخل یا ورودی پارک آنها را شارژ کنید. به همین ترتیب در داخل مجموعه شما به پول نیازی ندارید. در پایان هم مانده حسابتان تسویه می شود.

پارک آبی واتربوم شامل سرسره های آبی مختلف رنگی می شد که برای استفاده از هر کدام تیوپ های مخصوصی وجود داشت. هیجان انگیز ترین سرسره واتربوم Climax نام داشت که در آن از تیوپ استفاده نمی کردید و در محفظه ای شیشه ای به صورت ایستاده قرار می گیرید سپس در آن قفل می شود و پس از شمارش معکوس به یکباره زیر پایتان خالی شده و در زمان 7 ثانیه از مسیری مارپیچی که با فضای بیرونی هم ارتباطی ندارد با شتاب عبور می کنید. در این بخش از پارک آبی هیجانی بی نظیر را تجربه می کنید.

در ابتدا که وارد پارک آبی شدیم خلوت بود ولی پس از گذشت زمان شلوغ تر شد. همانطور که استنلی گفته بود بهترین زمان برای رفتن به واتربوم ساعت کار اولیه آن یعنی نه صبح است. نزدیک به ساعت 2 ظهر بود که از این مجموعه خارج شدیم و پس از گشتن در فضای اطراف برای سرو ناهار به پیتزا هات رفتیم. سپس ساعت 4 بعد از ظهر بود که در فضای پارک آبی منتظر دوست استنلی بودیم و به هتل برگشتیم.

روز پنجم در بالی :

از میان برنامه هایی که استنلی پیشنهاد کرده بود برای روز پنجم سفرمان به بالی بازدید از بخش دیگری از بالی را انتخاب کردیم. صبح روز پنجم نیز مانند روزهای قبل ساعت هشت و نیم صبح راننده در لابی هتل منتظرمان بود.

ابتدا به معبدی سلطنتی رفتیم که در باغی فوق العاده زیبا واقع شده بود ولی معماری به خصوصی نداشت. پس از آن به باغی رفتیم که مملوء از درختان و گیاهان استوایی بود. درختان و میوه هایی که تا به حال ندیده بودم را در این جنگل از نزدیک مشاهده کردم. سپس از جاده ای عبور کردیم که از میان جنگل ها و کوه ها می گذشت. سپس به طرف دریاچه Beratan حرکت کردیم. طبیعت این منطقه بی نظیر بود. نزدیک به 2 ساعت توقف داشتیم. سپس به طرف بخش غربی بالی و معبد Tanah lot که در کنار اقیانوس هند واقع شده بود رفتیم. فضای پیرامون این معبد همانند پارکی زیبا بود. این معبد روی صخره ای ساحلی واقع شده بود که توریست های زیادی را به خود جلب می کرد. در پیرامون این منطقه نیز زمین های گلف زیبایی قرار گرفته است.

پس از نزدیک به 2 ساعت و پیش از اینکه آفتاب غروب کند به هتل برگشتیم . در طول راه به پبشنهاد راننده مان به فروشگاهی محلی در منطقه سمینیاک رفتیم. با وجود آنکه لباس ها و اجناسشان قیمت های پایینی داشتند اما کیفیت آنها خوب نبود به همین خاطر از این فروشگاه خرید نکردیم.

روز ششم در بالی :

پیش از سرو صبحانه به ساحل هتلمان رفتیم و پس از مقداری شنا کردن برای خرید کردن به فروشگاه های بالی کالکشن سری زدیم. پس از بازگشتمان برای رفتن به Dreamland ساعت دو ونیم ظهر به لابی هتل رفتیم و به همراه راننده همیشگیمان به طرف این ساحل به راه افتادیم. فضای پیرامون این منطقه به سبکی بسیار زیبا ساخته شده بود. این ساحل شبیه به ساحل معبد Tanah lot بود. در این منطقه می توانید موج سواری کنید. چون که لباس مناسب و حوله به همراهمان نبود نتوانستیم از این خدمات استفاده نماییم. به علاوه گردشگران, محلی های بسیاری نیز به این منطقه می آیند. کودکان و جوانان محلی نیز علاقه زیادی به گرفتن عکس با گردشگران دارند. پس از نزدیک به 3 ساعت توقف در این مکان به هتل بازگشتیم تا برای برگشت به ایران وسایلمان را جمع کنیم.

روز هفتم در بالی :

لیدر تورمان ساعت ده و نیم صبح برای اینکه ما را به فرودگاه بالی ترانسفر کند به هتلمان آمد. پروازمان برای ساعت یک و پنج دقیقه ظهر و با پرواز Lion air بود. با رسیدن به فرودگاه بالی متوجه شدیم که پروازمان تاخیر دارد. به همین خاطر نگران بودیم که اگر تاخیر بیشتر طول بکشد پروازمان را در دبی از دست می دهیم. اما خوشبختانه این اتفاق نیفتاد. از این اتفاق نتیجه ای گرفتیم و آن این بود که در سفر باید از حداقل پروازها استفاده کرد گرچه توقف آنها زیاد باشد.

پس از آنکه وارد فرودگاه جاکارتا شدیم با استفاده از اتوبوس های زرد رنگ خاصی که در مسیر ترمینال و بصورت رایگان قرار داشتند به سمت ترمینال پرواز های خارجی رفتیم. پروازمان نزدیک به ساعت 11 شب در دبی فرود آمد و سپس با پرواز بعدی در ساعت چهار صبح به تهران رسیدیم.

جزیره بالی بسیار زیبا و بزرگ بوده و جزیره ای برای استراحت و تفریح است. اغلب توریست های جزیره بالی از ژاپن و استرالیا بودند. تعداد توریست های روسی نیز بسیار زیاد بود. در کل می توان گفت که کشورهای جنوب شرق آسیا به یکدیگر شباهت دارند. از نظر من اگر قصد سفر به آسیای جنوب شرقی را داشتید جزیره بالی را در اولویتتان بگذارید.